Monthly Archives: May 2011

การใช้หนี้คือการทำบุญ

้ด้วยเหตุว่า เมื่อเราใช้หนี้ เจ้าหนึ้เช่นธนาคารก็จะมีเงินไปให้คนที่เดือดร้อนกู้ได้ เช่น เงินกู้ยืมเพื่อการศึกษา นักศึกษาที่จบการศึกษาและมีงานทำแล้ว เมื่อพิจารณาได้ว่าเงินที่เราคืนกองทุนเป็นงวด ๆ นั้นจะได้ถูกนำไปให้คนยากจนที่ไม่มีทุนในการเรียนคนอื่นหรือที่เดือนร้อนคนอื่นได้ยืมไปใช้ศึกษาต่อ ก็จะทำให้เราได้บุญ ด้วยเจตนาที่เราต้องการให้ผู้อื่นพ้นทุกข์จากการไม่มีเงินเรียน ไม่มีเงินซื้ิอสมุด หนังสือ เงินไปเรียน เป็นต้น ยิ่งกว่านั้นบุญนั้นอาจทวีคูณขึ้น หากน้อง ๆ เหล่านั้นจบการศึกษาไปเป็นคนดี ให้โลกของเรา เช่นเดียวกับการที่เราหว่านพืชในผืนนาที่ดี ย่อมได้ผลผลิตที่ดีไปด้วย ฉันใดก็ฉันนั้น

Posted in Uncategorized | Leave a comment

อกาลิโก

นิพานที่ท่านอาจารย์พุทธทาสอรรถาธิบาย มีข้อหนึ่งคือ รู้สึกถึงได้ทุกเวลาที่ต้องการ ไม่มีกาลเวลา คือคุณสมบัติที่เรียกว่า อกาลิโก เมื่อไหร่ที่ปล่อยวาง รู้สึกถึงความคลายกำหนัด เข้าใจถึงความพอ จะรับรู้ได้ถึงนิพพานที่อยู่ตรงนั้น กล่าวคือเรียกมาให้รู้สึกได้ ไม่จำเพาะว่าจะเป็นเวลาใด

Posted in Uncategorized | Leave a comment

การปลดปล่อยพลังงานในขณะทำสมาธิ

ขณะทำสมาธิ ฉันรู้สึกถึงพลังงานที่ปลดปล่อยออกมา โดยจะรู้สึกได้ขณะที่ตั้งจิตแผ่เมตตา รู้สึกได้ถึงจิตมีความเสถียรจากการปล่อยพลังงานออกมา ณ ขณะที่ต้องการให้สัตว์ทั้งหลายพ้นจากความทุกข์  ก่อนที่จะทำสมาธิยังมีความหมองปกคลุมจิตอยู่ แต่เมื่อเริ่มแผ่เมตตา จิตจะพ้นจากการปกคลุมของอุปาทานทั้งหลาย และความโกรธ เกลียด ทั้งหลาย เมื่อถึงขั้นวิปัสนา คืดการพิจารณาด้วยปัญญาซึ่งเป็นขึ้นที่สำคัญ และจิตปล่อยวางจากการพิจารณาถึงความพอ การไม่น่าเอา น่าเป็น จนรู้สึกพอ และปล่อย เมื่อนั้นจิตจะสงบ

Posted in Uncategorized | Leave a comment

ฉันยอมรับชะตากรรมและจะไม่ทำบาป

ฉันยอมรับชะตากรรมและจะไม่ทำบาป เป็นปณิธานของฉัน ฉันคิดว่าการทำบาปหรือการตอบโต้เป็นเรื่องไร้ประโยชน์ หาสาระไม่ได้ และเป็นหนทางปิดกันจุดมุ่งหมายของฉัน ใช่แล้ว การยอมรับชะตากรรมและไม่ทำบาปยังไม่ใช้ตุดมุ่งหมายของฉัน เป็นเพียงเครื่องป้องกันให้ใจไม่ไขว้เขวหรือมัวหมองเท่านั้น เรื่องที่ผ่านมาแล้วฉันจะไม่พะวงถึงมัน และฉันก็ไม่อยากจะคิดว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นในอนาคต ทุกวินาทีของฉัน ฉันพยายามคิดถึงเรื่องเดียว แม้ว่าทุก ๆ วันฉันจะต้องง่สง่วนอยู่กับงานของฉันซึ่งเป็นงานที่บริษัทจ้างให้ฉันทำ ฉันทำเต็มที่ และทำด้วยความรับผิดชอบอย่างสูงสุด แต่ในทุก ๆ วินาทีของฉันลึก ๆ ฉันนึกถึงเรื่องเดียว “พอ”   “พอ” คำนี้มีความหมายต่อฉันอย่างสูงสุด “พอ” คือ การสำเร็จการศึกษาอย่างแท้จริง “พอ” คืออิสระ คือความเป็นอนันตกาล   ใช่ ฉันชอบหลายสิ่งหลายอย่างเหมือนคนทั่วไป แต่มีกี่คนที่รู้จักพอ และกระโดดเข้าสู่ความพอและ “ดับไม่เหลือ” ณ วินาทีสุดท้ายได้ … Continue reading

Posted in Uncategorized | Leave a comment