ฉันยอมรับชะตากรรมและจะไม่ทำบาป

ฉันยอมรับชะตากรรมและจะไม่ทำบาป เป็นปณิธานของฉัน

ฉันคิดว่าการทำบาปหรือการตอบโต้เป็นเรื่องไร้ประโยชน์ หาสาระไม่ได้ และเป็นหนทางปิดกันจุดมุ่งหมายของฉัน

ใช่แล้ว การยอมรับชะตากรรมและไม่ทำบาปยังไม่ใช้ตุดมุ่งหมายของฉัน เป็นเพียงเครื่องป้องกันให้ใจไม่ไขว้เขวหรือมัวหมองเท่านั้น

เรื่องที่ผ่านมาแล้วฉันจะไม่พะวงถึงมัน และฉันก็ไม่อยากจะคิดว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นในอนาคต ทุกวินาทีของฉัน ฉันพยายามคิดถึงเรื่องเดียว แม้ว่าทุก ๆ วันฉันจะต้องง่สง่วนอยู่กับงานของฉันซึ่งเป็นงานที่บริษัทจ้างให้ฉันทำ ฉันทำเต็มที่ และทำด้วยความรับผิดชอบอย่างสูงสุด แต่ในทุก ๆ วินาทีของฉันลึก ๆ ฉันนึกถึงเรื่องเดียว “พอ”

 

“พอ” คำนี้มีความหมายต่อฉันอย่างสูงสุด

“พอ” คือ การสำเร็จการศึกษาอย่างแท้จริง

“พอ” คืออิสระ คือความเป็นอนันตกาล

 

ใช่ ฉันชอบหลายสิ่งหลายอย่างเหมือนคนทั่วไป แต่มีกี่คนที่รู้จักพอ และกระโดดเข้าสู่ความพอและ “ดับไม่เหลือ” ณ วินาทีสุดท้ายได้

 

เพื่อให้ถึงเป้าหมายนั้น ฉันจะยอมรับชะตากรรมและไม่ทำบาป ฉันจะส่งเสริมให้ทุกคนค้นพบความจริงข้อนี้ และส่งเสริมความดีที่เป็นพื้นฐานของโลก เพื่อให้เป็นปราการป้องกันความขุ่นมัว และสักวันคนเหล่านั้นจะคิดได้ว่า การ”พอ” คือจุดหมายที่แท้จริงของทุกคน

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s